Satanic Panic - Blogs - Evil Online
View RSS Feed

Izkarioth

Satanic Panic

Rate this Entry
Het verhaal gaat dat er geheime satanssekten bestaan die hun leven in dienst stellen van de duivel. Zij hebben hun eigen rituelen en symbolen, maken gebruik van offertafels, omgekeerde kruizen, hersenspoeling, en houden zwarte missen, om de spot te drijven met de christelijke mis.

Moderne stadssagen over de angst voor satanisme, satanisch ritueel misbruik, kidnappings, offers, satanssekten of kerken staan in het volksverhaalonderzoek. Dit verhaaltype is verwant aan de verhalen van kinderlokker clowns, het logo van het bedrijf Proctor & Gamble dat satanisch zou zijn en de satanskerk zou steunen, achterstevoren boodschappen in muziek en getallen en symbolen die in verband worden gebracht met de duivel.


Verhalen over geheime "duivelse" genootschappen doen al sinds de middeleeuwen de ronde. Zij zouden Satan vereren en aanroepen in zwarte missen en heksensabbatten en onschuldige mensen mishandelen en misbruiken. De laatste stroom Satanic Panic verhalen begon in de VS in 1980 met de publicatie van het boek Michelle Remembers dat het verhaal van Michelle Smith vertelt.

Het boek is geschreven door haar psychiater, Dr. Lawrence Pazder, en vertelt haar verhaal als slachtoffer van satanisch ritueel misbruik. In de jaren die volgden was er een explosie van satanic panic verhalen in Amerika en Europa. Satanic panic wordt gekenmerkt door verhalen over satanisch ritueel misbruik, maar omvat ook algemene verhalen over satanisme.


In de jaren na de publicatie volgden de satanic panic verhalen zich in snel tempo op en de paniek rond deze verhalen zorgde voor de beschuldiging en arrestatie en zelfs vervolging van tientallen mensen. Er werd ook veel onderzoek gedaan door wetenschappers uit verschillende velden en dat leidde tot uitlopende discussies en conclusies. De Amerikaanse etnoloog Bill Ellis deelt samen met de socioloog Jeffrey S. Victor de mening dat volksverhalen een angst verbeelden die op dat moment een belangrijke rol speelt die vergelijkbaar is met de angst rondom heksen door de eeuwen heen. Ten tijde van de satanic panic verhalen bestond er een hernieuwde angst voor seksueel misbruik van vrouwen en kleine kinderen en kwam er een beweging tot de bestrijding ervan.

Echter, na meer dan 15 jaar onderzoek naar satanic panic, en dan voornamelijk de verhalen over ritueel misbruik, achtten de wetenschap en gerechtelijke instellingen de verhalen onbewezen aangezien de verhalen vaak in een therapeutische omgeving naar voren komen met behulp van twijfelachtige technieken. Toch zijn er tot op de dag van vandaag nog regelmatig personen die zeggen slachtoffer te zijn van ritueel misbruik en zijn de meningen over het onderwerp verdeeld. Satanisme Satanic Panic is gekoppeld aan satanisme die op haar beurt aan de geschiedenis van het christendom is gekoppeld. Een simpele definitie zou daarom de verering van Satan zijn.


Echter, zo gemakkelijk is het niet. De positie van de duivel is door de geschiedenis heen altijd erg veranderlijk geweest. Ten eerste is het satanisme onlosmakelijk verbonden met de vraag wat is goed en kwaad? Ten tweede is de definitie, zeker heden ten dage, verbonden met een aantal stromingen die onderling grote verschillen vertonen. Satanisme is een term die in de middeleeuwen werd gebruikt vanuit de christelijke belevingswereld om genootschappen aan te duiden die in geheim verband de duivel aanriepen en vereerden.

De term refereert in deze context ook aan de heksencultus. In diverse middeleeuwse bronnen, zoals de Summa Theologiae van Thomas van Aquino (1275) en De Heksenhamer van Heinrich Kramer en Jacob Sprenger (1486), wordt gesproken van mannen, maar voornamelijk vrouwen die in groepen de duivel aanroepen, op bezemstelen vliegen en geslachtsgemeenschap met de duivel en demonen hebben.

De nadruk ligt echter op het afzweren van het christelijk geloof. Door de eeuwen heen zijn er verschillende perioden van heksenvervolgingen en heksenwaan geweest. Na de heksenvervolgingen van de 16e en 17e eeuw is het relatief stil, hoewel het geloof in het bestaan van heksen blijft. Pas in de jaren '60 van de vorige eeuw komt het satanisme onder invloed van hippies weer op, met name in de Verenigde Staten. In 1966 sticht Anton Szandor LaVey in San Francisco de satanskerk en onder zijn invloed sticht Maarten Joost Lamers in 1975 een satanskerk in het Noord-Hollandse Etersheim.


De satanskerk van LaVey moet echter niet verward worden met de zogenaamde ondergrondse satanssekten of culten die zich met het ritueelmisbruik bezig zouden houden. In de moderne context is satanisme een term die refereert aan een stelsel verschillende stromingen. Belangrijk hierbij is het onderscheid tussen de groepen die in de christelijke belevingswereld als satanisch worden gezien, maar wetenschappelijk gezien niets met de duivel te maken hebben, en de groepen die zich zelf als duidelijk satanisch zien en de duivel 'vereren'. In dit verband onderscheidt dr. Reender Kranenborg een zestal stromingen:


1. magisch satanisme - groepen die door buitenstaanders als satanisch worden beschouwd, maar wetenschappelijk gezien helemaal niets met de duivel te maken hebben zoals bijvoorbeeld wicca;

2. pseudo-satanisme - groepen die de duivel als figuur vereren, maar hem niet als een slecht wezen zien, juist een wezen dat de mensheid heeft geholpen;

3. autonoom satanisme - groepen die zich door satan hebben laten inspireren, maar er een zodanige eigen invulling aan geven dat het niet langer met het christelijke beeld overeen komt zoals bijvoorbeeld LaVey of de tempel van Set, een Egyptische god;

4. ritueel satanisme - de groep die zich bijna altijd in een therapeutische omgeving ritueel misbruik herinneren;

5. protestsatanisme - groepen die zich bewust op de duivel uit het christendom richten als kwade macht, maar niet voor verering maar voor een schokeffect zoals bijvoorbeeld vormen van black metal muziek of de Hells Angels;

6. literair satanisme - aandacht voor de duivel in de literatuur als een tragisch persoon of als kwaadaardig wezen, bijvoorbeeld Lucifer van Vondel. Satanisme is niet een term die ťťn definitie of interpretatie heeft en nog steeds is de term veranderlijk, want vanuit verschillende belevingswerelden wordt er anders naar satanisme gekeken.


Wat voor de een als satanisch beschouwd wordt, heeft voor de ander helemaal niets met de duivel te maken. Satanisch ritueel misbruik Satanic panic verhalen worden onder meer gekenmerkt door verhalen van satanisch ritueel misbruik (SRM). Deze term refereert aan seksueel sadisme in combinatie met extreem fysiek en emotioneel geweld jegens vrouwen, maar ook mannen en kinderen die in groepverband plaatsvinden, met name de als ergst ervaren delicten als incest en pedofilie. SRM is een controversieel onderwerp.

Vanuit justitie en de wetenschap wordt SRM niet bewezen geacht. Dat komt door het gebrek aan concreet bewijs omdat de gebruikte (hypno)therapieŽn controversieel zijn, waarbij de patiŽnt dan in een suggestieve staat verkeert. Herinneringen aan SRM komen vaak pas in een therapeutische omgeving naar voren, terwijl er voor die tijd geen sprake was van SRM of van een slechte relatie met de daders. Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen, want systematisch seksueel misbruik is niet ongewoon, maar dat wil niet zeggen dat het misbruik per definitie satanisch van aard is.


Een ander argument is de eenduidigheid van de verhalen. Wereldwijd vertellen slachtoffers verhalen die vele overeenkomsten vertonen die vaak typerend geacht worden voor satanisme, zoals het gebruik van omgekeerde pentagrammen, zwarte kaarsen, offeren en het drinken van bloed. Volgens wetenschappelijke en juridische inzichten is SRM het gevolg van "rumour panic" en massahysterie die ontstaan is na de publicatie van boeken als Michelle Remembers. Overigens worden de overeenkomsten in de verhalen ook als bewijs voor het bestaan van SRM gebruikt. Een selecte groep therapeuten en christenen meent echter dat SRM wel degelijk bestaat.

Ook binnen de psychologie is SRM een controversieel onderwerp en zijn de meningen hierover verdeeld. Therapeuten die SRM erkennen stellen dat SRM plaats zou vinden binnen een plaatselijk 'satanisch netwerk' en de daders zijn nagenoeg altijd familie, vrienden van de familie of personen in de nabije omgeving zoals jeugdwerkers of docenten. In sommige gevallen gaat het om een groter netwerk waarvan de leden vooraanstaande mensen als politici of artsen zijn. Slachtoffers ondergaan op structurele en rituele wijze verkrachting, lichamelijk en emotioneel geweld, en worden gedwongen om bloed te drinken. Jonge vrouwen worden in opdracht zwanger gemaakt ("broedsters"), en er is sprake van het offeren van baby's, kannibalisme, moord en hersenspoeling.


Als gevolg hiervan zouden slachtoffers gaan lijden aan MPS (meervoudige persoonlijkheidsstoornis) dat tegenwoordig ook wel DIS (dissociatieve identiteitsstoornis) wordt genoemd. Als gevolg van de herinneringen aan het misbruik worden de herinneringen afgesplitst in een ander deel van de persoonlijkheid, die ook wel 'alters' worden genoemd. Een slachtoffer kan diverse alters hebben zonder zich daar zelf bewust van te zijn. De alters manifesteren zich alleen onder hypnose. Therapeuten die SRM onbewezen achten wijzen erop dat hypnose geen bruikbare methode is om SRM te ontrafelen, want de suggestibiliteit onder hypnose is erg sterk.

Daarbij komt dat men binnen de psychologie steeds minder gelooft in het bestaan van DIS. Zulke gruwelijke herinneringen zouden niet verdrongen kunnen worden. Een belangrijk argument hierbij is dat slachtoffers in andere situaties zich traumatische ervaringen wel herinneren, zoals slachtoffers van genocide en de concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog, terwijl slachtoffers van SRM zich de trauma's alleen onder hypnose herinneren. Tegenstanders wijzen, net als justitie en de wetenschap, ook op het gebrek aan bewijzen. Andere therapeuten wijzen echter weer op het taboe dat op SRM binnen de psychologie rust. Een ander argument voor het bestaan van SRM werd door de Amerikaanse psycholoog George Grieves gegeven.


Daarin maakt hij onderscheid tussen SRM verhalen en stadssagen. "Legends are brief, focused on a single event, told mainly for entertainment and end with a conventional 'punch line'. [...] They circulate through the entire culture and cannot be documented but happen to a friend of a friend. Ritual abuse narratives, by contrast, are multilayered personal narratives, told as true with genuine emotional involvement, sometimes taking hours to relate. Told only to a therapist or support group, they can be corroborated by scars and other medical evidence.".

In een christelijke visie wordt SRM ook door velen erkend. De duivel heeft altijd een belangrijke rol in de christelijke belevingswereld gespeeld, en dat is tegenwoordig in bepaalde christelijke stromingen nog steeds zo. Voor hen is satanisme en SRM een realiteit en er wordt niet getwijfeld aan het bestaan van de duivel. Veel van de organisaties die slachtoffers van SRM opvangen en steunen hebben een christelijke basis. Zij geloven dat Jezus Christus sterker is dan Satan en dat de slachtoffers alleen door bevrijding of bekering naar het christendom geholpen kunnen worden.


Volgens hen heeft iedereen een vrije wil, maar bij SRM kunnen slachtoffers het gevoel hebben dat deze wil verdwenen is. Door mensen te steunen en zich weer bewust te maken van hun wil, kan een slachtoffer zich weren tegen de programmering die een onderdeel van SRM is. (Fragile Wing, 2000). Satanic Panic verhalen in Nederland In Nederland komen ook moderne satanic panic verhalen voor, hoewel satanic panic in Nederland nooit zo is aangeslagen als in de Verenigde Staten. Een van de eerste satanic panic verhalen in Nederland is in Oude Pekela te vinden.

In 1987 zouden een groot aantal kinderen ontvoerd en misbruikt zijn. Volgens geruchten werden kinderen door clowns ontvoerd en het artsenechtpaar Jonker stelde uiteindelijk satanisch ritueel misbruik vast, maar er werden geen bewijzen gevonden. De kinderen die misbruikt zouden zijn, toonden geen fysieke sporen en niemand heeft de clowns gezien, maar het was indertijd wel wereldnieuws en zorgde voor grote paniek. Dit verhaal is in de verhalenbank terug te vinden.


Een ander heel bekend verhaal van satanic panic in Nederland is het verhaal van Yolanda. Haar verhaal gaat over het jarenlange seksueel misbruik door haar ouders, broer en buitenstaanders vanaf een zeer jonge leeftijd. Als gevolg hiervan was zij regelmatig zwanger, maar de kinderen werden geaborteerd door haar ouders. Kinderen die levend ter wereld kwamen werden gedood en gedeeltelijk opgegeten.

Haar ouders zijn alleen voor het seksueel misbruik tot gevangenisstraffen veroordeeld. In haar boek Yolanda: mijn verhaal (1994) spreekt ze aan het eind van het boek over een geheime satanische sekte waar fysiek en emotioneel misbruik, kindermoord en kannibalisme plaatsvindt. Echter, een deel van haar verhalen zijn door hypnose vastgesteld en deze zijn door justitie niet in het vonnis meegenomen. De media spelen ook een belangrijke rol bij de verspreiding van satanic panic verhalen. Zo zond de Evangelische Omroep in 1989 een viertal uitzending uit over satanisch ritueel misbruik, waarin verhalen uit Amerika een grote rol speelden. Hoewel deze afleveringen serieus werden genomen door het publiek, maakte de uitzending van NOVA in 1993 een objectievere indruk.


In twee uitzendingen kwam psychologe Suzette Boon met haar onderzoek naar MPS aan het woord en waren er ook diverse verhalen van Nederlandse slachtoffers van SRM. Naar aanleiding van deze uitzending werd door justitie de onderzoekscommissie 'Werkgroep Ritueel Misbruik' opgericht die na uitgebreid onderzoek concludeerde dat er in Nederland geen sprake is van SRM.

Na het verhaal van Yolanda zijn er in Nederland geen grote satanic panic verhalen meer bekend; dit betekent echter niet dat satanic panic helemaal is weggezakt. Nog steeds worden er sporadisch satanic panic verhalen verteld. In de volksverhalenbank zijn een aantal voorbeelden van deze verhalen te vinden. Zoals eerder vastgesteld, vertolken stadssagen als deze de angst en morele verontwaardiging die op dat moment een belangrijke rol in de samenleving spelen; in dat opzicht zullen satanic panic verhalen nooit helemaal verdwijnen, want iedere ouder is bang voor kindermisbruik en de verontwaardiging over incest en pedofilie zal nooit verdwijnen.


Niet alleen de angst voor misbruik, maar ook het geloof in de duivel of een andere kwade macht en duivelaanbidders die verbonden zijn met geheime genootschappen zal nooit helemaal verdwijnen. Zoals in de satanic panic verhalen te zien is, gaan deze twee hand in hand.

Submit "Satanic Panic" to del.icio.us Submit "Satanic Panic" to Digg Submit "Satanic Panic" to Facebook Submit "Satanic Panic" to Google Submit "Satanic Panic" to LinkedIn Submit "Satanic Panic" to Pinterest Submit "Satanic Panic" to Reddit Submit "Satanic Panic" to StumbleUpon

This website's goal is to inform and gather information on the subject satanism. Anyone who feels related or might be interested is invited to join this website.